११००० फुटांवरून मी आपली पृथ्वी बघत होते! सगळे अतिशय शांत, सुंदर, जणू नंदनवन! दूरवरचे पर्यटन स्थळ, नद्या, डोंगर, दऱ्या सगळ्या स्पष्ट दिसत होत्या! कानात वाऱ्याचा आवाज घोंगावत होता!डोळ्यांच्या कडांना पाणी साठून ते आनंदाश्रू वर वर जात होते! आणि गुरुत्वाकर्षण काय जादुई गोष्ट आहे, हे मी प्रत्यक्ष अनुभवत होते! दहावीचे वर्ष सुरूच होणार होते, तेव्हा उन्हाळ्यात… Continue reading जेथे जातो तेथे तू माझा सांगाती